هدايت يزدانى ؛ زيرا كه « 1 » وجود وسط حقيقي در ميان أطراف نامتناهى خود متعذّر « 2 » است وتمسّك بدان بعد از « 3 » وجود در غايت « 4 » تعسرّ . وآنچه حكما گفته‌اند كه : « إصابة نقطة الهدف أعسر من العدول عنها ، ولزوم الصّواب بعد ذلك حتّى لا يُخطئها « 5 » أعسر وأصعب » مشعر بدين معنى است . يعنى تير بر نشانه زدن ، دشوارتر است از پريشان افكندن وچون بر نشانه خورد ، بعد از آن دست خود را نگاه داشتن تا هرگز خطا نرود ، در غايت صعوبت ودشوارى است وسرّ كمال اين حقيقت جز در مظاهر نفوس طيّبه وذوات زكيهء أنبيا عليهم السلام ظهور نيافته . پس طالبان نهج قويم عدالت را غير از سلوك صراط مستقيم شريعت ، طريقي نبود ؛ چه مقياس رعايت عدل در جميع اعمال وكلّ افعال در دين مبين حبيب ملك متعال « 6 » - تقدَّسَ عن الأشباه ، وتنزَّهَ عن الأمثال - واضح وهويداست . نظم هست راه أو صراط المستقيم * گفتْ حق أو را على خُلُقٍ عظيم « 7 » از جمال اوست عالم را صفاگشته از خوانش دو عالم را نوا وببايد دانست كه جوهر شريف وذات لطيف عدل ، از روى حقيقت به مثابهء انساني است كه مجمع محاسن أوصاف ومجموعهء فضايل ومنبع مكارم اخلاق ومحروسهء وسايل بود ؛ چنان كه ذات أو تصديق است . روح أو توحيد است . نفس أو اخلاص است . باطن أو صدق است . سر أو حكمت است . پيشانى أو علوّ همّت است . دماغ أو ذكاست . بطون مغز أو تحفّظ وتذكّر وحسن تعقّل است . شقيقهء أو سرعت فهم است . ابروى أو صفاى ذهن است . چشم أو حياست . گوش أو رضاست . بيني أو حزم « 8 » است . روى أو شفقت است . عذار أو الفت است . دهان أو نصيحت است . زبان أو ذكر است . دندان أو تسبيح است . لب أو تحميد است . حلقوم أو تهليل است . زنخدان أو محبّت است . گردن أو تواضع است . دست أو امانت است . كف أو سخاست . انامل أو ايثار است . ناخن أو كرم است . مرفق أو مروّت است . زندين أو « 9 »

--> ( 1 ) . م : چه . ( 2 ) . ف : متعدّد . ( 3 ) . م : - از . ( 4 ) . ف : + / صعوبت و . ( 5 ) . م : يحطيها ، ف : يحيطها . متن ، تصحيح قياسي است . ( 6 ) . م : - ملك متعال . ( 7 ) . سورهء قلم ، آيهء 4 . ( 8 ) . ف : جزم . ( 9 ) . م : امّا .